Writing for Performance

Dit zijn ze: de nieuwe schrijvers, de afstudeerlichting van HKU Theater, Writing for Performance.

Goochelschool
HKU Theater is net Hogwarts, de school of witchgraft and wizardy van Harry Potter. Een associatie door de lange trap in het gebouw en het gevoel ‘oh mijn god, dat ik hier mag zijn en vier jaar lang mag schrijven!’  Een docent gaf een presentatie met veel informatie over schrijftechnieken die eindigde met ‘onthoud vooral, eigenlijk is dit een soort goochelschool.’

En oh ja, er is de mythe van een eerstejaarsstudent die een briefje in diens handen gedrukt kreeg, met daarop ‘REN!’ Het kon betekenen dat je hard weg moest rennen of heel hard op je doel af. Allemaal nogal magisch.

Onzekerheid
Aan het begin van de opleiding hadden sommigen helemaal geen affiniteit met theater. De inmiddels afstuderende studenten Writing for Performance waren in het eerste jaar wat onzeker over of hun referentiekaders wel voldoende waren. Een klasgenoot sprak met zichzelf af om elke les minstens één ding te zeggen, hij was bang zichzelf anders niet genoeg te laten zien. ‘Hé,’ reageert een ander daarop, ‘terwijl ik jouw reflectievermogen vanaf jaar één juist al zo bewonder.’

Nu laten de studenten universums imploderen, werken ze met dans en zetten het idee van trauma op scherp. Voor hun afstuderen onderzochten ze horror, rituelen, autobiografisch schrijven, de glorificatie van geweld, hoe je als non-binair persoon een schrijverschap invult, representatie van de lagere klasse in literatuur, humor en ‘wat als ik nooit meer op backspace druk?’ De vormen van hun eindwerken variëren van filmscenario en theaterstuk tot proza, proza-theater, fysiek theater en ‘overstijgend theater’.

Gekke shit
Tijdens vakken als Schrijven voor jeugd en Dramolette (waarbij je een onspeelbaar stuk schrijft) ontdekte deze groep de veelzijdigheid van schrijven en het plezier van helemaal je fantasie induiken. Gekke shit doen, groots durven denken, overal kan nog een schepje bovenop als je jezelf niet al te serieus durft te nemen. En vervolgens met zijn allen een mooie lezing neerzetten voor publiek, daar kijken ze met veel plezier op terug.

Het samenwerkingsproject Klinkers, met de theatervormgevers en acteurs, liet zien hoe je vanuit je eigen expertise samen iets moois neer kan zetten. Tijdens het vak Solo’s werkten sommige studenten ook samen en ontstonden cabareteske dynamieken die ‘de wereld open schreeuwde’.

Uitwisselingen
Door corona werd er in het eerste jaar thuis via Zoom Afrikaans gedanst, werden er gedichtenreeksen geschreven over knuffelen en ontstond onder sommigen een poëzie-uitwisseling die nog steeds standhoudt. De afgelopen maanden werkten ze individueel aan hun afstudeeronderzoek en eindwerk, maar stuurden elkaar op eigen initiatief nog teksten toe voor feedback. Ze hopen dat voort te zetten na de opleiding.

De één is heel goed in herschrijven, een ander kan in een rap tempo een hele hoop produceren of regieaanwijzingen van halve pagina’s lang bedenken. Ze gaan elkaar missen. Er zijn zaken die alleen schrijvers begrijpen. Hoe je avondenlang op een idee zit te broeden, een geniale ingeving krijgt, maar dan helemaal opnieuw moet beginnen. De associatie met Hogwarts begrijpt niet iedereen, er zijn klasgenoten die Harry Potter niet gezien of gelezen hebben (‘en daar moet we het nog eens goed over hebben!’).

Alles!
Oordelen en onzekerheden zijn weggevallen, ze kijken nu meer naar ambacht en minder naar ‘kwaliteit’. 

Waar begonnen werd zonder affiniteit met theater, is die liefde tijdens de opleiding juist enorm gegroeid. Door veel voorstellingen te bezoeken is ontdekt hoe divers het werkveld is. Er werd ook geëxperimenteerd met andere genres, besloten om podcastmaker te worden of, nee, toch niet, toch performancekunstenaar of misschien acrobaat?  Anderen begonnen juist al met de droom van theaterschrijven en zijn daar altijd naar teruggekeerd.

Maar kiezen voor een genre? Liever niet! De afstuderende studenten Writing for Performance hebben zin om alles te doen. Theater, scenario, proza, columns, performance… en een gezelschap opstarten in busje met een leuk opvallend logo. Ze zijn er klaar voor, hun koffers gevuld met goocheltechnieken.

Dit is Lichting 2024
Dara Bazelet, Pim van Beelen, Jonas van Dalen, Koen Dobbelaer, Cas van Eck, August Geerlings, Sander Koridon, Zoë Lambrechtsen, Zamity Mitelembe Kissequel, Melanie Neeleman

 

Interview: Lena Plantinga
Fotografie: Lin Woldendorp

Dara Bazelet
Pim van Beelen
Jonas van Dalen
Cas van Eck
August Geerlings
Sander Koridon
Zoë Lambrechtsen
Zamity Mitelembe
Melanie Neeleman