Rozemarijn van der West

In eerste instantie ziet Rozemarijn (1990) zichzelf als dichter, door verschillende disciplines met elkaar in contact te brengen, ontstaat poëzie die zich niet laat beperken door de grenzen van een velletje papier. Ze gelooft dat poëzie als allegorie van de werkelijkheid, levend, in beweging, onzeker, verraderlijk en zonder vaste vorm of regels moet zijn, zich niet in een enkele vorm mag laten vangen. In het Engels en in het Nederlands zet ze vanuit steeds verschillende disciplines, poëzie in om kleine werelden te scheppen waarin verschillende verhalen verteld kunnen worden. Elk verhaal vraagt om haar eigen vorm, steeds is ze op zoek naar een ‘Danse Macabre’ op muziek, tekst, op film, in performance, op het internet en op het toneel. In dit samenspel legt ze de nadruk op haar eerste liefde; theater.

De Bierkoningin

Poëzie

Gedicht De bierkoningin zoals verschenen in poëzietijdschrift  Het Liegend Konijn 2020/1

Twee over vier

De deur zwaait open

bierviltjes laaien op van de tafels

met de punt van haar laars wijst de bierkoningin naar haar plek aan de bar

ze mikt op de barkruk voor de barman

Met haar nagel trekt ze een lijn over de toog

niet allemaal tegelijk boys

één voor één

anders kan ik niet gevat beledigen

ze duwt zich in het opengescheurde kussen van de kruk

draait met haar ellebogen groeven in het hout van de bar

om er heel de avond te kunnen zitten.

 

Zij is een boegbeeld

zij draagt de ruimte als een sieraad

zij begint uit te pakken

gaat door de geheimen in haar tas

ontvouwt het ver van te voren bedacht enigma van haar persona

zij leest boeken in een bar

Zij keurt iedereen af met een slok

Zij is af

Zij huilt nooit

zij kan elke emotie relativeren

Zij heeft alles onder controle

zij kon makkelijk VWO

Zij kent drie titels van tolstoj

 

Zij kent jaartallen

dreunt ze op terwijl ze de borrelnoten van haar bontjas veegt

liegt over haar verleden met de charme van een wilde mustang

pakt al haar vrijers in met vrijgevochten oneliners

“Onze afkeer van het mystieke is een kapitalistisch construct”

“Bulgarije mag wel in de EU’’

“Freud was ook maar een boerenlul”

Ze wijdt uit over de naam verstrekking van haar burgerlijke vriendinnen

en ze haat hun baby’s

de geboortekaartjes van verwaterde vriendschappen hangen bij haar aan de muur

als trofeeën voor dingen die zij beter doet

uit principe feliciteert ze de verkeerde met de verkeerde

 

Tien uur,

De bierkoningin doet haar haren los

haar conditioner verspreid zich strategisch in de ruimte

Haar slimme woordgrapjes beginnen hoe later het wordt hoe beter te vallen

De beste maakt ze nog een keer

Op een dag zal ze beroemd zijn

 

Over vier en een half uur zal iemand in de bar

waarschijnlijk de barman

zich in haar uitstorten

haar eigen orgasme is zo afwezig als een perswee

als de rekening die ze niet hoefde te betalen

Als hij naast haar inslaapt vraagt de bierkoningin zich af

wat voor moeder ze zou zijn

visioenen van een simpel leven ergens in de zon

vervlechten zich met de wens om alleen te slapen

morgen zal ze

in haar eigen bed

een podcast van een professor met een Russisch accent opzetten

iets over erfelijkheid

vingeren totdat haar benen ervan krampen

en bij het klaarkomen denkt ze aan een volle zaal

aan alle complimentjes die ze gisteren verzonnen heeft

het familiereisje naar Groningen

de stilte aan tafel

het geld dat ze van haar vader heeft geleend

zijn gemiste oproep een paar uur eerder

 

De bierkoningin kijkt naar haar slapende mannenlichaam

hoe het gevaarloze ding zacht wordt

briest

een beetje schokt met zijn vingers

haar per ongeluk aait

ze neemt de vrijheid even op zijn borst te liggen

ze mag alleen fluisteren

dit is het onzichtbare uur

een woord en hij kan zich morgen alles herinneren

 

Op de gevaarloze vlakte van een mannenborst

wordt de bierkoningin ineens een klein kind

er is alleen snelweg

ze is onderweg naar Frankrijk

Ze is een gebruind, oververhit zomerkind

achterin de auto

met vettige haren, een vanilleijsvlek

een traan in haar ooghoek

bijna droog

bijna vergeten

haar glimmende wimpers

zakken tegen haar wangen

met 120 kilometer per uur

 

Ze passeert alles net zo snel als zij doorgaans anderen vergeet

haar vader verschuift de ventilator

ze ruikt de geur van zijn leren jas

ze hoort hoe een pepermuntje in zijn mond ronddraait

en dan alleen haar vervormde reflectie in de autoruit

vaag daar doorheen een halve maan

 

De volgende ochtend komt de bierkoningin thuis

haar kamer kijkt haar verwijtend aan

ze moet douchen

ze moet lang douchen

ze mag er nooit meer onder vandaan komen

ze wast

ze wast zichzelf

ze wast zichzelf drie uur

ze was zichzelf alles

haar kleren

haar lijf

haar huis

haar maan

maar vooral de open wond tussen haar benen

 

Ze voelt hoe rood het is

hoe nat het is

hoe vaak het jeukt

Het pulst, klopt, schuurt, ettert

ze propt het vol

er is altijd wel iets nodig

het moet schoner

het moet natter

het moet kaler

het moet bloter

het moet kleiner

ze hebben er van alles uitgetrokken

ze krampt nog na van alles wat ze los moest laten

vrij moest laten

op moest sluiten

haar lichaam is een oud huis

 

Na het wassen is ze los van een vreemde

Maar wanneer de nevel van haar conditioner weer gaat liggen

heeft ze spijt

ze volgt zichzelf door de slaapkamer

op zoek naar iets van een ander

ze volgt het weefpatroon van haar tapijt

zet haar nagels in de hoeken

en rolt zich erin op

ze doet alsof iemand zich over haar heen buigt

een geest

iemand van vroeger

iemand die ze lang genoeg geleden weggestuurd heeft om te missen

ze hoeft niet te zien, alleen voelen

misschien horen

dichtbij

 

ze doet alsof ze voetstappen hoort

misschien roept ze iets naar beneden

wat ze vroeger ook wel eens naar beneden heeft geroepen

maar ze schrikt van haar eigen stem

want ze mocht alleen fluisteren

dit was het onzichtbare uur

één woord

en ze zou zich morgen alles herinneren

 

Ze fantaseert een geest van vlees die haar kent

hoe ze is, hoe ze is als vals is,

als ze aandacht wil

niet wil eten

in tapijten ligt

een geest die alles van haar kent en erom lacht

met vervangende zelfspot

met een warme grijns,

een grijns van alleen twee lippen op haar schouder

ze rolt zich nog verder op in het tapijt

maakt de kus op haar schouder nog kleiner

nog zachter

oprechter

ze bedenkt grapjes die ze zouden maken

liefkozende beledigingen

in persoonlijk relatie jargon

 

Dan, in haar kokon wordt ze bezocht

door iemand die iets van haar nodig heeft

iemand die ontberingen heeft doorstaan en weet hoe hij moet troosten

iemand met hardheid die de zachtheid overtuigender maakt

iemand die ongevraagd tegen haar aan komt liggen

 

en als hij in haar nek hijgt en in haar benen graait

heeft zij geen vrienden meer nodig

als hij zich op haar loslaat heeft ze geen ouders meer nodig

ze huilt in de wol

ze wil alleen nog klein en snotterig zijn

ze wil breken als een peuter in de armen van een man

geen vrouw meer zijn

maar haar lichaam is het oude huis waar nog zoveel in ontvangen moet worden

tranen bonken in haar hoofd

het zout wast de kattenpis uit haar tapijt

alles wat ze ademt moet ergens in verdwijnen

in het zand, de haren, chips, haar sokken,

verloren speldjes, een wattenstaafje waar de kat mee heeft gespeeld

 

Ze is al haar vrienden vergeten

liever nog vergat ze ook de kamer

werd ze steeds kleiner

liever nog brak ze haar benen en nam ze andere vormen aan

liever nog scheurden de muren

scherpte ze haar tanden aan het weefpatroon

was ze brozer dan wol

kaler dan zijde

liever nog bestond ze uit veren

liever nog was ze precies zo zwak als de dovende fosfor top van een lucifer

liever nog had niemand haar naam geweten

liever nog had ze gaten in haar voorhoofd

liever nog had ze alleen de smaak van lucht onder haar tong

liever nog straalde de maan recht door haar huid

liever nog at ze alleen nog maar hagel

liever nog zweefde ze achter de gordijnen

liever nog ruilde ze haar bed voor iets onzichtbaars

liever nog had ze geen stem

liever nog was het stil toen de wereld haar vergat

liever nog vergat ze alle woorden

liever nog vergat ze alle verhalen

had ze helemaal geen muziek gehoord

zat er iets van haar in de kerkklok

op het onzichtbare uur

wanneer hij maar een keer klinkt

dan ging ze als een windvlaag door de stad

als as in een bakje mayo

wanneer de kinderen geen sigaretten meer hebben en ze stinken naar knoflooksaus

gleden ze over haar uit bij het oversteken

was ze het rode randje in hun mondhoek waar ze zich voor schamen morgen op het werk

de stof draadjes tegen het plafond van hun kantoren

was ze het kadaver van een overleden huisspin

haar zwarte lijf stijf in de starthouding

die elk jaar dunner wordt

elk seizoen een been verliest

tot we weten dat ze al die tijd al dood was

precies zo bewusteloos hoopt te zijn wanneer de illusie van een warm lichaam in haar tapijt zich van haar afrolt en haar onherroepelijk uit hijgt.

 

Twee over vier, de bierkoningin staat op

zoekt in haar huid  het jongste plekje

ze schrijft haar naam op haar voorhoofd

en wanneer ze terugloopt van de Turk met Cola light en kapsalon

laaien de bladeren op van de straten

met de punt van haar laars wijst ze naar de voordeur

ze mikt met de sleutel op het sleutelgat

goodnight Boys

niet allemaal tegelijk

één voor één

jullie Bierkoningin groet.

5 yr old healthy black cat, castrated

Poëzie

I just brought my cat to my friend and

now i’m sitting on the kitchen floor crying about

my last 5 years on my phone

I watch back the stream I did last night

I’m smiling the light covers up the brown sacks under my eyes

my sweet boy

I see his little black face everywhere

little black face I swear to God he’s coming down

the stairs his name

I called him Piscine because he pissed on the carpet

even on my bed he had to go

-Will I ever get the blood and piss stains out of my mattress?

Olaf’s parents died in that bed –

he was stressed

or lonely It is so empty and quiet to not feel guilty anymore

I didn’t eat yet

I want to eat pasta I could make some

a fly tries to escape my house

crashes in the window recapitulates resting

on the trash bin rubs his insect paws he reminds me of

Piscine my ex and all the times he put on his coat that his father sent him from Iran

what he smelled like sweat, cigarettes tea

both innocent and broke I should wash more dishes

my floor is sticky

everyone leaves this door one more time

not being home anymore go online no one there

not me on and on and on the kitchen floor

I wonder what people smell when they first enter my house Mmyers_87

said I would still find a mate that was the word she used judging

by the loveline in my hand she says she’s an alien

she says she has reptilian blood she tells us in the chat

she could see me through the webcam told me my future

through my spider fingers

that’s what Sybil tells me tells me

that I scare her sometimes I gave her

a spider for her birthday she wanted something

to wear I gave her candles next year

the first time socks I can see she feels

ashamed sometimes

my jokes are too racist for the internet she’s afraid we get banned

she doesn’t say it one time someone said ‘Sieg Heil’ in chat

we had to throw the stream

away it’s gone now

I never know when to ban people when to ban them or

unban or time out I never want to ban anyone I want them to stay

be nice but I can’t take care of them I’m a bad host for

cats, players lovers, trolls, moderators, simps, coomers

not in this house

this house is haunted with the ghosts on the internet

binary codes

who visit  me twice a week in a mathematical dreamworld

I started dreaming about them

entertain me! entertain me!

Akela Twitch Mother talking tv

I spend more time with the virtual boys than potential lovers

I want a data dom in amsterdam

knee deep in bitcoin

who nfteases me

slaps me in the face beats the shit out of me basically I love it

so physical I can’t even see myself

rational male without superstitions so in control

would never own a pet unless it’s me with a gagball but I’m not

ready for that yet maybe his ex girl would drool

I’m too much of a narcissist

I was looking for a mirror when we fucked

there’s still a picture of her

I tried to find her on facebook her name intimidates me

she sounds prettier than me

she doesn’t sound sent away

she left herself

left with her head up high left him behind

sounded like her hairs are blonde like Mae West

I share my time with strangers who buy me

Misses Kisses bras in streams I dress up as a dad

it’s funny my friend whatsapps me and I break

I tell her about my cat

and that I don’t think I can attend the zoom meeting in 2 hours

my face is all puffy and my eyes

are red a poetry class will for sure break me remind me of my cat

I hesitate to tell her that I only have 7 euros left

5 years ago we used to borrow tens from each other at the end of the month it felt

bohemian

now she has a job I don’t 

I don’t tell her I don’t

I don’t want to be a streamer anymore

I fucking hate videogames it’s all escapism for people who want to leave

and getting wasted in front of the webcam

“why is that not love?” she’d ask she would want me to like it

I don’t want to like it that would make me, what?

it just isn’t I don’t know what is but the question seems more

and more boring to me maybe that’s why

I pierced both my nipples to add some

edge to my personality to replace my cat with

an attitude under my clothes

I radicalize on the internet it starting to show on my body

but mostly because they were inverted

I don’t tell everyone that part

They say you shouldn’t complain to the same person every day

unless they’re a poem sybil tells me not to complain online or yawn

-I swear to God I just heard him again-

fuck that there’s always someone who suffers more bulshit

that would mean that there’s only one person in the world who is

allowed to complain and that person probably wouldn’t even be able

to speak only moan perhaps or yawn

-Piscine?-

I think I want to be famous like mae west

I will try to be more like her

I wonder if she ever had a cat.

Rose Nocturne in The Ghost Maidens

Performance

Nederlands/Amerikaans kunstenaarsduo, The Ghost Maidens (bestaande uit Rose Nocturne en Sybil Eerie), begeeft zich in het Wilde Westen,  langs de frontier van de realiteit, ‘post truth’ en modern spiritualisme; waar metafysica en entertainment simultaan ‘red pillen’ en samensmelten tot het culturele fenomeen; paranormal pop culture.

Paranormal Pop Culture en de virtuele Entertainer.

Onderzoek

Rozemarijn is als Rose Nocturne in kunstenaarsduo, The Ghost Maidens, bezig met een online onderzoek naar het fenomeen Paranormal Pop Culture. Hierin is ze een paranormal investigator die zich voornamelijk bezighoudt met hedendaagse, Westerse overtuigingen omtrent het hiernamaals, het bestaan van magie, occultisme, bijgeloof, de verhouding tot onze eigen eindigheid en onze metafysische projecties. Hierbij valt het haar voornamelijk op hoe groot de invloed van pop cultuur is op deze projecties en hoe popcultuur tegelijkertijd grootschalig aan de haal gaat met de esthetiek van het paranormale. De laatste jaren zijn er talloze televisieprogramma’s gemaakt waarin stoere mannen in donkere gebouwen op zoek gaan naar bewijs van met name geesten en demonen. Op Instagram is inmiddels een enorme community aan spirituelen die zich hier als bijvoorbeeld heks etaleren en promoten, ook op Twitch.tv zijn met name de streamers die paranormaal gethematiseerde spellen spelen op het moment erg populair. Ook in de popmuziek en in de videoclips van grote sterren als Billie Eilish, Lil Nas X en Post Malone komen steeds vaker paranormale en occulte elementen terug. Maar er zijn ook talloze memes, Tweets, Discords, OnlyFans en Youtubers die zich met het paranormale of het occulte bezighouden.

Maar deze massale heropleving van  spiritualiteit en fascinatie voor het paranormale op het internet heeft ook een schaduwkant, zeker op de platforms die worden gebruikt om het nieuws bij af te nemen, en steeds meer platforms lijken daar nu geschikt voor te zijn. Velen zullen inmiddels al wel eens gehoord hebben van de begrippen Red Pilling en The Rabbit Hole, en het online dusdanig radicaliseren in realiteitsovertuigingen, dat het volgens Rose niet overdreven is te spreken van nieuwe religieuze gedragingen en dat Het Westen misschien wel eens te maken kan hebben met een nieuw soort reformatie, zoals we die ook al eens gekend hebben in de 16e eeuw, maar deze keer niet in de kerk, maar op het internet.

Rose Nocturne maakt samen met Sybil Eerie als The Ghost Maidens, de observatie dat The paranormal is hot shit right now! En onze Westerse cultuur is in transitie.  Maar hoe komt dat? Waar kwamen we vandaan? Hoe ziet het eruit? en wat zijn de gevolgen? Maar vooral, hoe maak je er kunst mee?

In vijf losse essays verhoudt Rozemarijn van der West zich tot deze schijnbare transitie en de interactieve experimenten die ze hiermee doet op het platform dat ze onder The Ghost Maidens, op Twitch.tv heeft opgebouwd. Hier gaat ze wekelijks in gesprek met verschillende wetenschappers, heksen, vampiers, kunstenaars, celebrities, streamers, spirituele coaches en haar eigen virtuele publiek om dichter bij deze transitie te komen en er onvermijdelijkerwijs in mee te worden genomen als entertainer en als kunstenaar.

Een van deze experimenten was de performance Conspirituality: A Requiem for Reason, dat 22 mei gelivestreamd werd op Twitch.tv vanuit Zaal 3, van Het Nationale Theater, in Den Haag.

Muziekalbum Conspirituality: A Requiem for Reason

Eindwerk

Conpirituality: A Requiem for Reason is een muziekalbum met acht nummers dat in december 2021 zal worden uitgebracht in samenwerking met muzikant en producer ONTIJ. De nummers zijn een poëtische vertaalslag van haar onderzoek naar Paranormal Pop Culture en de virtuele entertainer.

Nummers

Concept/tekst/zang/compositie Rose Nocturne (The Ghost Maidens)
Muziek/mixing ONTIJ
Videography/Art director Sybil Eerie (The Ghost Maidens)