123456789
123456789
RAVENLILITU
91455393923

53

8

In The Witch is dead, but you cannot burn us all bespreek ik hoe de Europese heksenvervolging die plaats vond tussen 1450 en 1750 een nasleep heeft gehad voor het beeld van de vrouw in de (Westerse Occulte) literatuur. Niet alleen bespreek ik hoe de Malleus Malefecarium een document is geweest waarin stond hoe heksen behandeld moesten worden tijdens de vervolging, maar ook hoe dit document zich specifiek op vrouwen lijkt te richten. Daarnaast probeer ik, aan de hand van de theorieën van Artaud, Brecht en andere theatermakers, een nieuwe vorm van theater te onderzoeken. In deze vorm maak ik gebruik van Westerse occulte rituelen en het dramatisch theater en probeer ik ze met elkaar te verbinden, ik noem dit het spiritueel theater.

De boom Huluppu

In haar handen kronkelende wortels,
klaar om geplant te worden in de aarde.

Ze verzorgt de levensboom,
streelt zijn jonge bladeren.

Tussen de wortels de slang van verleiding.
In de toppen rust de ziel.
In het midden bouwt de maagd haar huis,
daar word ik geboren.


Mijn gegeven naam is zestien letters lang
met een waarde van twee.
Ik ben de tweestrijd.

 

Ik sta al een leven lang op

een splitsing.

Rechts het pad
dat uitgestippeld is
voor dat ik mocht zijn

wie ik denk nu te zijn.

Links het pad
dat verwilderd is,
in mij hoor ik haar stem
die zegt
dat ik thuis mag komen.

Mijn hoofd kan geen keuze maken,
daarom is mijn hart alvast vooruit gegaan.

 

Mijn huid hard van alle oude woorden,
langzaam maak ik mijzelf los en kruip
ik uit mijn vel


Mijn vingertoppen strelen
over de nog jonge huidlaag,
zacht,
fluweel.

Ik ben opnieuw geboren
op de splitsing,
Rechts het pad

van wie ik moet zijn.
Links het pad,
van wie ik wil zijn.

Mijn gekozen naam is elf letters lang,
met een waarde van acht.

Ik ben de mogelijkheid

WITCH BLOOD

Geschreven door Michelle Stokman

Raven Lilitu

In Witch Blood neemt Raven Lilitu de toeschouwer mee op een spirituele reis naar een eiland waar zij oog in oog komen te staan met vier verschillende vrouwen die ieder voor hun eigen “zonden” zijn verbannen naar deze plek. Thema’s zoals vrouwelijkheid, het moederschap en spiritualiteit staan centraal als deze vrouwen opzoek gaan naar de Wilde Vrouw. Waarom zullen we nog dansen met de duivel, als we kunnen dansen met elkaar?

III. WAXING CRESENT MOON – THE DEATH OF CIRCE

CIRCE

ik heb mijn moeder gesmeekt
mij niet te laten gaan
ze verafschuwde mij vanaf het begin
want ik draag haar schoonheid niet
haar lange haren niet
die tot haar billen reiken
mijn borsten niet groot
niet rond genoeg
mijn buik niet plat
genoeg

onze schepper heeft er alles aangedaan
maar niet elk stukje lelijkheid heeft hij kunnen
wegpoetsen met zijn pen

we worden weggestopt
in de krochten van de onderwereld
onze harten worden gevuld met wraak
we worden gevreesd
verafschuwd
uitgescholden

RAVEN LILITU

pharmakis

HELLA

heks

RAVEN LILITU 

lighting fills the sky
as we make our journey
to niflheim

freya hear my call
let your golden hair
be the first light in the sky

we will arrive
we will arrive
down in niflheim

thunder will be heard
as we make our journey
to the underworld

hella fortell my future
let the drums be heard
on my way down

we will arrive
we will arrive
down in the underworld

01:38

(acht over half twee ‘s nachts)

In mijn ijlen heb jij lange blonde krullen,

ogen waar woeste golven in zichtbaar zijn.

Een kleed om je heen gedrapeerd tot jurk

en in je armen hangt een lappenpop,

die vele levens heeft gezien.

In het halfduister verschijn jij aan mijn bed,

ik strek mijn vingers uit naar jouw porseleinen huid.

               Alsjeblieft, niet meer….

In het halfduister vraag je naar mij,

Ik heb geen antwoorden,

geen woorden  die

kunnen beschrijven,

wat ik voel..

Ik wil geen schuld meer voelen.

          Alsjeblieft, niet meer…

Holle ogen kijken mij aan,

mijn huid tintelt van jouw wilskracht.

Ik kan jou niet zien,

totdat ik mijn ogen sluit

dan ben je centimeters van mijn gezicht vandaan.

           Alsjeblieft…

Vanavond is er iemand anders die mij deze nacht komt kwellen

Een gehoornde schedel die verschijnt uit de mist,

zijn robuuste hoeven doen mijn bed schudden.

Zijn briesen trekken een voor een de haartjes op mijn armen overeind.

            Alsjeblieft, laat mij niet hier liggen…

 

Ik fluister jouw naam,

alleen in duisternis is hij te horen.

Elke letter geef ik zijn eigen waarde,

ik tel ze bij elkaar op

en geef je betekenis.

            Ik smeek je!

Steek je scherpe klauwen in mijn schoot

en snij mijn baarmoeder uit mijn lijf.

Lik het bloed van je lange vingernagels,

breek mijn ribbenkast open en

scheur met jouw scherpe hoektanden

in het vlees dat leven pompt.

Want ik ben moedeloos

Zij is moederloos

Mijn naam Lilin,

kindermoordenares.

Moeder van wat jij had kunnen zijn,

moeder van wat er nooit geweest is.

Michelle Hendriks

Michelle geeft een andere kijk op mythes onder de naam Raven Lilitu. Ze schrijft veel binnen de thema’s vrouwelijkheid en spiritualiteit en zoekt de toeschouwer op in haar toneelteksten, door hen fysiek mee te laten doen. In haar teksten neemt ze haar toeschouwers graag mee een andere realiteit in, waarin ze hen bevraagd worden over welke positie zij innemen in de maatschappij. Ze wil niet met een moraal vingertje wijzen, maar beetje uitdagen kan geen kwaad!