Ontwerp: Platonov, de vrienden waarvan je soms zou willen dat je ze niet had

Een groep vrienden komt na lange tijd weer bij elkaar. Het is feest, weer als vanouds! Maar snel blijkt dat ‘als vanouds’  niet altijd  iets goeds betekent. Intriges en affaires ontstaan, oude gevoelens komen weer naar boven en dit alles wordt door womenizer Misja Platonov uiteindelijk met de dood bekocht.

Door mijn eigen omgeving en vrienden te observeren is dit ontwerp voortgekomen uit een analyse van groepsgedrag, maar ook van jong zijn. Veel jongeren in mijn omgeving staan op de drempel van het volwassen leven. De drempel waarop onschuld echt wordt achtergelaten. Wanneer ben je niet meer onschuldig? Je eerste biertje? Als je voor het eerst iets jat? Je eerste keer met iemand in bed? Je eerste gebroken hart?

Platonov van Anton Tsjechov is dat omslagpunt. Het besef dat je niet meer oschuldig bent. En dat je voor het eerst in je leven beslissingen maakt voor je jezelf en niemand anders.

Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress
Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress
Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress
Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress

Onderzoek: Polychronose Metamorphose

Een lam wordt geboren. Het eet, het graast, het groeit. Een heel jaar moet het eten en groeien voordat de vacht waarin het leeft voor het eerst wordt geschoren. Dat is een bijzonder moment, omdat de vacht van eigenaar gaat wisselen. Die uitwisseling van materiaal is waar mijn onderzoek naar wolberwerking begint.

Ik heb de weg die de wol aflegt, in haar veelzijdigheid en eindeloosheid als materiaal, van dichtbij gevolgd. Ik heb haar mogelijkheden uitgeprobeerd, perfectioneerd en beoefend, om zo te laten zien dat we helemaal niet zo ver verwijderd zijn van dit ambacht als we denken.

Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress
Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress

Edo Verhoeff

Als theatervormgever wil Edo een brug slaan tussen het persoonlijke en het maatschappelijke. Mensen staan altijd in verhouding tot hun omgeving en andersom. Door persoonlijke elementen toe te voegen aan kostuum en decor, waarmee hij een immersieve en poëtische sfeer neerzet, laat hij zien hoe wij mensen ons nu voelen, waar wij nu mee bezig zijn en wat wij nu belangrijk vinden. Edo zet ons aan tot een gesprek rondom de vraag: wat maakt ons op dit moment mens? En hoe verliezen wij die menselijkheid niet uit het oog?