Help, wat is theater?
Iedereen begon aan de opleiding met een andere achtergrond en verwachtingen. Sommigen hadden al een mbo-theateropleiding afgerond, anderen kwamen net van de middelbare school af en voelde zich nog als een pup op de HKU. ‘Help, wat ben ik aan het doen? Weet ik überhaupt wel wat theater is?’ Eén klasgenoot voelde zich juist al zó thuis dat de rest van de klas dacht dat ze een tweedejaarsstudent was.

In deze klas zitten mensen die je voor gek hadden verklaard als je ze aan het begin van de opleiding had verteld dat ze na hun afstuderen graag theaterdocent willen worden. ‘Ik had je in je gezicht uitgelachen,’ of zelfs ‘ik had me direct uitgeschreven!’ De meesten begonnen namellijk met de ambitie om aan de slag te gaan als theatermaker. Toch is het nu voor velen een grote droom om dramadocent te worden – op een middelbare school, een theaterschool, of in het speciaal onderwijs. Nieuwe doelgroepen zijn ontdekt en vakken als methodiek en didactiek bleken verbazingwekkend leuk te zijn. Voor de vierdejaarsstudenten Theatre in Education is er inmiddels nauwelijks nog een grens tussen docent en maker. Uiteindelijk komt het op hetzelfde neer: ‘theater maak je samen en dat begint met contact, en met elkaar écht zien’.

Ruimte geven en ruimte innemen
De studenten zijn in de afgelopen vier jaar vaak verrast en soms viel het kwartje later pas. In het eerste jaar sliepen ze op school en maakten ’s nachts theater, volgden lessen op hoge hakken, en staarden een uur lang naar een muur om daarover te filosoferen. ‘Waar is dit nou voor nodig, dacht ik.’ Later bleken het waardevolle lessen over je bewustzijn vergroten. Ze leerden hun wereldbeeld kennen en stapten uit hun bubbel. Voor sommigen waren de buitenlandstages van grote betekenis. Nieuwe contacten werden gelegd — ver weg van alles wat vertrouwd was — en ze kwamen terug met het gevoel: ‘ja, nu weet ik echt wat ik wil en durf ik daarvoor te staan’.

Als groep leerden ze ruimte geven én ruimte innemen. Rond het tweede studiejaar maakten ze afspraken om samen tot een fijne manier van samenwerken te komen. Het was een moment waarop behoeften en frustraties uitgesproken mochten worden. En nu, ‘nu zijn we echt koning geworden in luisteren naar elkaar!’ Ze kennen elkaars kwaliteiten en weten precies naar wie ze toe kunnen stappen als ze ergens tegenaan lopen tijdens stage of werk. ‘De klas is liefdevol, warm én stronteigenwijs.’

Onderbelichte perspectieven
De vierdejaarsstudenten Theatre in Education willen theater inzetten om onderbelichte perspectieven een stem te geven. Voor hun eindvoorstelling en eindonderzoek zijn ze onder andere bezig met consent, een spel rondom de Deep Democracy-methode, ervaringsgericht theater, inclusief lesgeven en het thema suïcide in het theater. Er wordt gedroomd over een grote schuur kopen met een patisserie en theatercollectief voor en door mensen met een beperking, theater brengen naar jongeren die worstelen met hun mentale gezondheid; op gemeentes en sportclubs het gesprek openen over gender inclusiviteit, een jeugdtheaterschool opzetten in Indonesië én een negen-tot-vijf baan. Maar pin de studenten niet op hun dromen vast! Je weet nooit welke verrassingen nog op hun pad komen.

Lichting 2025 van Docent Theater bestaat uit:
Tessa Boon, Moreen Crandel, Rosa Fie Driesen, Loïs Hageman, Annastasia Kah, Iris Keuven, Tess Kruijer, Eva Molhoek, Tijme Olthof, Veerle Supheert, Kayleigh Veltrop, Esmée van der Vuurst de Vries en Cyril Witte.