Eigenzinnig
De vierdejaars theatervormgevers vormen een uitgesproken en eigenzinnige klas. Dat maakte samenwerkingen niet altijd makkelijk. ‘We kunnen het allemaal heel goed met elkaar vinden maar wat je leuk vindt aan iemand, kan tijdens samenwerkingen ook frustreren.’ Toch kwamen hun verschillen juist mooi samen bij de gezamenlijke eindvoorstelling Mirage, eerder dit jaar. Ze wilden een voorstelling maken vanuit een plek, zonder tekst. De keuze viel op een tankstation. Ieder ging zelfstandig aan de slag met het maken van materiaal. ‘We kunnen elkaar echt in elkaars stijl laten gaan en ondersteunen.’ Misschien produceer je zo zelfs meer materiaal, vergeleken met als alles gezamenlijk bedacht moet worden. Door tussentijdse gesprekken en met hulp van een eindregisseur, werden de verschillende onderdelen van Mirage uiteindelijk samengebracht tot één geheel.

Verbroedering
Het is een hechte klas. ’s Ochtends komen ze naar hun atelier om te werken, ’s avonds sluiten ze samen de dag af aan tafel met een wijntje. Begin tweede jaar vonden ze elkaar, door samen tegenslagen en obstakels aan te gaan. Ze zorgen voor elkaar, ‘we kunnen op elkaars schouders janken.’ In de afgelopen jaren zijn ze vaak met elkaar op pad geweest. Zo bezochten ze met alle theatervormgevers de documenta-tentoonstelling in Kassel, en de Prague Quadrennial of Performance Design and Space. De reizen waren inspirerend, maar vooral waardevol omdat ze leuke dingen samen deden – echt samen lééfden.

Vertrouwen in de artistieke praktijk
In het tweede jaar spendeerden ze samen met de opleiding Interactive Performance Design twee weken op het Buitenkunst-terrein in Randmeer. Het maakproces was totaal anders dan ze gewend waren. Het bos was helemaal van hen, en er werd gewerkt zonder de druk van een publiek. Toch waren het juist de projecten van de afgelopen vier jaar mét publiek die voor veel trots zorgden. Bijvoorbeeld samenwerkingen met andere opleidingen. ‘Je werkt met z’n allen f*cking hard naar een duidelijk punt toe, en dan stáát er ook echt iets.’ Het eindresultaat tonen aan mensen buiten de HKU gaf veel vertrouwen in hun eigen artistieke praktijk.

Vormgeving de hoofdrol
In het afstudeerjaar zijn de vierdejaars vormgevers nu bezig met hun eindonderzoek en ontwerp. Ze doen breed onderzoek, en experimenteren onder andere met vilt, onconventionele straatmaterialen, de digitale ruimte, collagetechnieken, het omzetten van theater naar beeld, de leegheid van woorden, een haat-liefdeverhouding met drugs- en alcoholgebruik, creatieve blokkades en het vertalen van geluid naar beeld. Sommige studenten ontwerpen voor een container met glazen wanden waarin theater voor de openbare ruimte wordt gemaakt (georganiseerd en gepresenteerd door Theater Kikker), anderen denken na over locatietheater of zetten kinderboeken om in een scenografisch ontwerp. Veel thematieken waren in het eerste jaar al aanwezig, maar de manier van werken is bij velen 180 graden veranderd.

Er wordt gedroomd van werken bij het circus, of een persoonlijk assistent hebben – maar vooral over het maken van meer beeldende performances. Tijd om als vormgevend theatermaker erkenning te krijgen en een plek op te eisen! In beperkingen zien ze mogelijkheden, en ze zijn niet bang om het podium op te stappen (‘juist in een weird kostuum!’). ‘We zijn niet getraind om op het podium te staan, dus als we het doen, dan is het sowieso voor een ijzersterk idee.’ Hoewel er connecties zijn ontstaan met andere disciplines, willen deze theatervormgevers ook projecten opzetten waarin vormgeving zelf de hoofdrol speelt. En dat gaat deze zomer al beginnen, wanneer ze met Mirage op De Parade in Den Haag en Amsterdam staan. Verwacht een eigenzinnige voorstelling tussen schemer en het donker in.

Lichting 2025 van Theatervormgeving bestaat uit:
Odai Alkrede, Femke van Emmerik, Mark van der Heide, Hoi Ki Lee, Puk Lindeman, Maike van Loon, Charlie van Oudenallen en Maggie Thedinga.