Hoe het gaat

In samenwerking met Theaterschool Utrecht.

Al lange tijd vind ik het schrijven van brieven een fascinerend onderwerp. Voornamelijk omdat het een uitstervende ervaring lijkt te worden. We zijn continu bereikbaar en de snelheid van in contact zijn met elkaar ligt hoog. Ik vroeg mij af wat wij zouden kunnen leren van het schrijven van brieven. Juist nu, nu de tijd en contact hebben met elkaar ingrijpend veranderde. Stel je voor: wat als we brieven zouden schrijven? Kunnen we nog wel echt wachten? En verrast worden? Samen met vier spelers en het team om mij heen is de voorstelling ‘Hoe het gaat’ ontwikkeld vanuit deze fascinatie.

Naast het maken van deze voorstelling, welke eveneens gebaseerd is op persoonlijke verhalen van de spelers, hebben de acteurs brieven geschreven met voor hen onbekende mensen. Ze schreven met jongeren die voor het eerst een brief schreven, met ouderen, voor wie het brieven schrijven niet nieuw was maar vooral lang geleden. De ervaringen van deze experimenten zijn ontroerend.   

Regie en conceptMerel van den Berge
Dramaturgie en co-regieLisa van den Burg
Spelers en makers

Zenna de Roos, Julia Zandvliet, Julia Bedner en Ellen Fliers

Regie-assistentieGijs Ternaat
VormgevingEdu de Jonge
TekstFaye Schumacher
BegeleidingCarmen Lamptey
Productie en trailerMerel de Vries

Projectie

Diede Tap

Beeld en flyerMieke van der Meiden

Werken vanuit waarden

Eindonderzoek

Tijdens het lopen van deze stage bij Oom Wanja schreef ik tevens een essayistisch eindonderzoek genaamd ‘werken vanuit waarden’. Ik observeerde repetities en sprak met regisseur Liliane Brakema over haar drijfveren om nu haar Oom Wanja te maken. Ik deed onderzoek naar begrippen waar ik de afgelopen jaren op een onbewust niveau vanuit heb gewerkt en een grote passie voor voel:
de verwondering, de verbeelding en verbinding.

Vanuit de behoefte om mijn eigen waarden en fundament van mijn handelen te onderzoeken en concreter te maken, sprak ik met regisseur Liliane Brakema, filosofiedocente Marielle van Sauers en schrijver en regisseur Rebekka de wit over deze drie waarden. Wat betekenen ze voor mij en kan ik deze waarden bewuster inzetten?

Naast het maken van deze voorstelling, welke eveneens gebaseerd is op persoonlijke verhalen van de spelers, hebben de acteurs brieven geschreven met voor hen onbekende mensen. Ze schreven met jongeren die voor het eerst een brief schreven, met ouderen, voor wie het brieven schrijven niet nieuw was maar vooral lang geleden. De ervaringen van deze experimenten zijn ontroerend.   

Oom Wanja

Afstudeerstage, Noord Nederlands Toneel

In de laatste fase van mijn studie heb ik mijn afstudeerstage gelopen bij het Noord Nederlands Toneel. 

Ik heb mij gedurende die maanden verdiept in de educatie en randprogrammering van het stuk ‘Oom Wanja’ in regie van Liliane Brakema. Centrale vragen in Oom Wanja zijn: hoe komt het dat we vaak pas handelen als het te laat is? Waarom is het moeilijk om daadwerkelijk verandering teweeg te brengen? De thematieken uit Oom Wanja en de teksten die Anton Tsjechov in 1879 al opschreef, werden door de uitbraak van de corona crisis bovenop de klimaatcrisis, ineens actueler dan ooit: zullen de mensen die na ons komen, over 100, 200 jaar, ook maar een goed woord voor ons over hebben?      

Gedurende mijn stage verzorgde in (online) inleidingen en nagesprekken met studenten en middelbare scholieren. Ik sprak met hen over de klimaatcrisis, de verschillen en overeenkomsten tussen de tijd van de Russische Revolutie en nu, 2021. Bovenal spraken we over wat zij ervaarden tijdens het zien van de voorstelling. Over verandering, teweeg willen brengen en niet weten hoe. Later in mijn stage sprak ik ook met acteurs uit de voorstelling, regisseur Liliane Brakema, documentairemaakster Sunny Bergman en klimaatwetenschapper Daniel Knoop. Met hen sprak ik over dezelfde thematieken en over de essentiële rol van theater. We moeten (oude) verhalen blijven vertellen zodat elke generatie opnieuw tot inzichten komt.

Merel van den Berge

Merel maakt beeldend, muzikaal theater voor en met een breed publiek. Het liefst vanuit persoonlijk of niet vertelde verhalen. In een theaterzaal, maar bij voorkeur op locatie. Merel wilt verbondenheid creëren tussen mensen zonder en met theater ervaring. In verschillende wijken en op allerlei plekken. Maar bovenal samen, met elkaar.